شهر سمنان

سمنان یکی از شهرهای ایران، مرکز استان سمنان و شهرستان سمنان است. این شهر در جنوب رشته

کوه البرز و شمال دشت کویر در راه تهران به خراسان قرار گرفته است. آب و هوای آن خشک و

معتدل می‌باشد.

این شهر در حد فاصل سه شهر دامغان، گرمسار و مهدیشهر در طول جغرافیایی ۵۳ درجه و ۲۳ دقیقه

و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه واقع شده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۱۳۰ متر

است. همچنین فاصله آن تا تهران ۲۱۶ کیلومتر است و به راه آهن سراسری تهران_مشهد، متصل

می‌باشد. جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، برابر بر ۱۲۶٬۷۸۰

نفر بوده‌است.[۴] نژاد مردم سمنان آریایی است و به زبان سمنانی سخن می‌گویند.

 

نام گذاری

درباره وجه تسمیه یا نام سمنان که به این منطقه اطلاق می‌شود، عقیده‌ها و نظرهای گوناگونی رایج

ومعمول است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

  • در گذشته‌های دور در محل آتشکده بزرگ هریس در کومش (سمنان) شهری عظیم با بت
  • خانه‌ای بزرگ با ساختمانی رفیع و با شکوه وجود داشته است. به همین علت احتمال می‌رود که مردم این سرزمین قبل از ظهور زرتشت، دارای مذهب «سمتی» یا «سمینه» بوده‌اند و بت خانه بزرگ آنان در محل سمنان فعلی واقع بوده است.
  • برخی دیگر بر این باورند که سمنان در اصل «سکنان» منسوب به طوایف سَکَه‌ها می‌باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه‌های گیلان و غیره مشاهده می‌شود.
  • عده‌ای دیگر از اهالی سمنان عقیده دارند که نام قدیم سمنان (سیم لام) بوده که بنای آن به دست دو نفر از فرزندان نوح پیغمبر به نام‌های (سیم النبی) و (لام النبی) انجام گرفته که مقبره آنان در کوه‌های شمال شرقی سمنان در محلی موسوم به پیغمبران واقع است. بر این اساس کلمه (سیم لام) در اثر کثرت استعمال به مرور زمان به سمنان تبدیل شده است.
  • برخی نیز افسانه بنای اولیه را به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح به دستور تهمورث دیوبند نسبت داده اند. در آن زمان شهر را به سمینا نام گذاری نموده‌اند که به مرور زمان به سمنان تغییر یافته است.
  • روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی «سه مه نان» بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی‌کند. بعدها به مرور زمان «سه مه نان» به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می‌شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است.

آب و هوا

آب و هوای این شهر در تابستان گرم و در زمستان نسبتاً سرد می‌باشد. بارندگی‌های این شهر در

فصول سرد سال صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن ۱۴۰ میلیمتر می‌باشد. متوسط

درجه حرارت سالانه ۷/۱۷ درجه سانتیگراد است و این در حالی است که حداکثر مطلق حرارت ۵/۴۴

درجه سانتیگراد و حداقل مطلق ۴/۶- درجه سانتیگراد گزارش شده است. همچنین متوسط تعداد

روزهای یخبندان در طول سال در حدود ۴۸ روز می‌باشد.

عوارض طبیعی

در جنوب سمنان مناطقی چون دشت کویر، ریگ جن، تپه های حصار از مهم ترین ویژگی های

جغرافیایی به شمار می روند . رودخانه فصلی گل رودبار در شمال غرب این شهر و با سرچشمه گرفتن

از رشته کوه های البرز و گذر از شهرستان مهدیشهر به دشت کویر می ریزد .

مردم

جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۱۲۶٬۷۸۰ نفر

 بوده‌است.(جمعیت شهرستان: ۱۹۱٬۶۱۸ نفر)[۵] مردم سمنان به زبان سمنانی سخن می‌گویند. زبان

سمنانی به علت ویژگی خاص خود مورد توجه دانشمندان و ایران شناسان بسیار قرار گرفته است. این

زبان از زبان های ایرانی شاخه شمال باختری است. ایران‌شناسان زیادی چون پرفسور کریستن سن،

هوتوم سیندلر، ویلهلم لیکر، جرج مورگن و استایرن تحقیقات جامعی درباره زبان سمنانی انجام

داده‌اند.همچنین نزدیک‌ترین زبان به زبان راجی، سمنانی است.[۶] نکته قابل ذکر اینکه اگرچه زبان

سمنانی هنوز هم توسط مردم سمنان به کار می رود، اما نسل جدید سمنانی‌ها با وجود فهمیدن آن به

این زبان باستانی کمتر سخن می‌گویند. جمعیت این شهر در سال های پیش به صورت زیر بوده است.

در این شهر درصد سواد بسیار بالا و باسواد ترین شهر ایران است.


سمنان یکی از شهرهای معروف ایران در زمینه کاهش بیسوادی است.

 

خانه مفاخر و مشاهیر استان سمنان

این مرکز به عنوان نخستین خانه مفاخر و مشاهیر استانی در سطح کشور می باشد و خانه سمنان نیز

نامیده می شود .سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری سمنان این مکان تاریخی را با بیش از صد سال

قدمت بازسازی و در اختیار اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان قرار داده شده است .

صنعت

شهر سمنان از دیرباز از شهرهای صنعتی ایران بوده به طوری که نخستین کارخانه صنعتی آن با نام

شرکت ریسمانریسی سمنان و نساجی پارس تهران با سرمایه گذاری بخش خصوصی و آقای

پورکاشانی و اهدای زمین آقای فامیلی در سال ۱۳۱۰ هجری خورشیدی آغاز به کار نموده است.

درحال حاضر با داشتن چندین شهرک و ناحیه صنعتی در نزدیکی خود به یکی از قطب های صنعتی

کشور و سرمایه گذاری بخش خصوصی به شمار می‌رود. در سال ۱۳۸۷ صنعت سمنان ۵۸ درصد از

سهم صادرات استان سمنان به خارج از کشور را بخود اختصاص داده بود. در ۶ شهرک و ناحیه

صنعتی واقع در شهرک های صنعتی اطراف سمنان تعداد بیش از ۵۰۰ واحد تولیدی صنعتی در حال

 بهره برداری و نزدیک به ۱۰۰۰ واحد مستقر می باشند. شهرک ها، نواحی و واحدهای معتبر به

شرح زیر می باشند:

 

 

 

هنر

صنایع دستی

  • سفال و سرامیک
  • از جمله ساخته های هنری این شهر که توانمندی و پیشینه صادرات نیز دارد می توان به سفال و سرامیک اشاره نمود.
  • دستباف‌ها : دستبافی شامل تولید پرده‌های سنتی و هنری و حوله و شال گردن و پارچه‌های متقال زیر ساخت قلمکار است که در استان رایج است. علاوه برآن جاجیم، چادر شب، پلاس و چوقا (چوخا)که عمدتاً توسط روستائیان و عشایر تولید می‌شود، از دیگر صنایع دست باف مردم استان و شهرستان است
  • صنایع دستی این شهر عبارت‌اند از :
  • پلاس و کرباس
  • پارچه‌های پشمی
  • چادرشب های ابریشمی و پشمی
  • نمدمالی
  • گلیم بافی
  • قالی بافی

ورزش و سرگرمی

شهر سمنان در رشته های گلف، کریکت، بیسبال، فوتبال، والیبال، فعال و دارای جایگاه‌های کشوری،

 منطقه‌ای و بین‌المللی است.

 

اماکن تفریحی و سرگرمی

  • پارک آبی بوستان ۱۷ شهریور
  • شهربازی بوستان سیمرغ
  • باشگاه سوارکاری شبدیز
  • پیست کارتینگ (ضلع جنوبی بوستان سیمرغ)
  • پیست کارتینگ دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان(نخستین پیست کارتینگ استاندارد بین المللی کشور)
  • پیست موتورسواری کراس بلوار علویان
  • پارک ترافیک بوستان سیمرغ
  • پیست اسکیت بوستان ۱۷ شهریور
  • پیست اسکیت بوستان گلستان
  • باشگاه تیراندازی پینت بال بوستان گلستان
  • باغ شهر سمنان

گردشگری

شهر سمنان ۷ محله معروف قدیمی دارد به‌نام‌های اسفنجان (اسپنژان)، لتیبار، شاهجو، ناسار،

زاوغان، کوشمغان و کدیور.

 

جاذبه های مذهبی

  • امامزاده یحیی بن موسی الکاظم
  • امامزاده علی بن جعفر الصادق

جاذبه های تاریخی و باستانی

این شهر علاوه بر زیبایی‌های طبیعی با سابقه تاریخی چند هزار ساله به دلیل واقع شدن در گذر حوادث

ناشی از لشکرکشی‌ها و مهاجرت‌های بین شرق و غرب و مهم تر از همه داشتن تاریخ تمدن دیرینه

دارای آثار باستانی متعدد دیدنی مربوط به دوره‌های مختلف تاریخ است که مبین قدمت کهن آن است:

افزون بر اینها می‌توان به آب انبارها، قنات‌هایی با معماری منحصر به فرد و بافت قدیم سمنان نیز

اشاره کرد.

موزه ها

 

فضای سبز

 

بوستان‌های شهری: شهر سمنان دارای سرانه فضای سبز مناسب و بوستان‌های شهری بزرگی مانند

بوستان ۱۰۰ هکتاری شقایق در شهرک گلستان و شمال غرب شهر، بوستان ۸۰ هکتاری سیمرغ در

غرب شهر، بوستان ۱۰ هکتاری ۱۷ شهریور در مرکز شهر است.


بوستان‌های جنگلی: شهر سمنان دارای دو بوستان جنگلی سوکان و کومش در شرق و شمال شرق

شهر می‌باشد. همچنین بوستان کوهستان در ضلع شمالی شهرک روزیه و شمالی ترین نقطه این شهر

در حال احداث می باشد.

رسانه‌ها و اطلاع رسانی

صدا و سیمای مرکز سمنان

صدا و سیمای مرکز سمنان فعالیت خود را ابتدا با نصب دو فرستنده رادیویی به قدرت ۱۰کیلووات

(سمنان) و یک کیلووات (دامغان) در سال ۱۳۵۵ برای رله برنامه ­های شبکه سراسری آغاز نمود که

بتدریج بردامنه و بعد این فعالیت افزوده شد. اولین قدم برای توسعه مرکز در سال ۱۳۶۰ و با تشکیل

دفتر خبری در شهر سمنان برداشته شد که وظیفه کسب و انعکاس اخبار استان را به عهده داشت.

درسالهای اخیر مرکزسمنان توسعه قابل توجهی پیدا کرده و علاوه بر اینکه دارای شبکه استانی

رادیویی و تلویزیونی است، فرستنده های بسیاری در نقاط مختلف استان مورد بهره برداری قرار

گرفته است به طوری که درحال حاضرتمامی نقاط استان تحت پوشش شبکه های سراسری رادیویی و

شبکه استانی صدا وشبکه اول، دوم، سوم، چهارم سیما، شبکه خبر و همچنین شبکه استانی سیما می

باشد. صداو سیمای مرکز سمنان دارای تولیدات دیداری و شنیداری با عنوان شبکه استانی سمنان،

سیمای مرکز سمنان، صدای مرکز سمنان می باشد.

 

دروازه ارگ سمنان


یکی از آثار تاریخی و با ارزش و زیبای سمنان , دروازه ارگ، بازمانده هنر دوران قاجار است که در تقاطع خیابان‌های آیت الله طالقانی و شیخ فضل الله نوری واقع شده است.دروازه ارگ در گذشته درِ شمالی ارگ دولتی بود که هنگام تخریب ارگ به سبب شکایت فرهنگ دوستان و پیگیری آنان از ویرانی این دروازه جلوگیری به عمل آمد.

دروازه ارگ د رزمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار و حکومت انوشیروان میرزا ضیاء الدوله فرزند محمد رحیم میرزا پسر دهم عباس میرزا نایب السلطنه که از سال ۱۳۰۰ تا ۱۳۰۵ هجری حاکم ایالت قومس بود بنا شد.این دروازه دو نمای شمالی و جنوبی دارد که نمای شمالی آن به مراتب زیباتر از نمای جنوبی آن است.

دروازه جنوبی ارگ سمنان


این دروازه در زمان ناصرالدین شاه ساخته شد و در محل ساختمان شهربانی واقع شده بود

که دروازه جنوبی ارگ دولتی را تشکیل میداد. ساختمان بالای دروازه جنوبی در دو طبقه

ساخته شده است.

در طرفین راهروی طبقه اول اتاقها قرار دارند. در طبقه بالا نیز سه اتاق شمالی و جنوبی

وجود دارد . در ماه مبارک رمضان به عنوان نقاره خانه از این ایوان استفاده می شد و

مدتی هم هنگ ژاندارمری سمنان در ارگ مستقر بود.

مناره مسجد جامع سمنان


مناره سمنان که درزمره زیباترین منارهای تاریخی دوره سلجوقی است، در گوشه شمال

شرقی مسجد جامع سمنان و در کنار شبستان شرقی واقع شده و به منار مسجد جامع نیز

 معروف است.


ارتفاع منار کنونی از سطح قاعده ۳۱/۲۰ متر و از روی بام ۲۵/۷۵ متر است که به

علت وجود شبستان شرقی در پای منار ۵/۵ متری، قسمت تحتانی آن دیده نمی شود.


محیط مناره هم جوار بام مسجد بیش از پنج متر است. در بالای تزیینات آجری زیبای

منار، کتیبه‌ای به خط کوفی وجود دارد که نام ابوحرب بختیار و تاریخ بنای منار بر آن

نقش بسته است. تاج یا کلاهک منار که به شکل هشت ضعلی است، دارای مقرنس‌های

آجری با پشت بغل‌های کوچک کاشی‌کاری شده به رنگ فیروزه‌‌ای است. در اطراف مأذنه

منار، نرده‌های مشبک چوبین زیبایی به رنگ سبز نصب شده است. این مناره دارای ۹۱

پله مارپیچ است که تا اول مأذنه بالا می‌رود و فضای داخل آن از طریق چند منفذ که از

خارج نور می‌گیرد، روشن می‌شود.


عده ای ازاهالی معتقدند که این منار،بنایی شوهریاب بوده است و دختران دم بخت به داخل

منار می رفتند و با انجام آدابی،حاجت خود را طلب می کردندو معتقدبودند برآورده می

شود.

مسجد جامع سمنان

بنایی بسیار کهن و باارزش در سمنان است. در طول زمان تغییرات و تحولات زیادی در این مسجد

بوجود آمده است، اما هم اکنون در آن آثار دوران سلجوقی و تیموری دیده می‌شود. عقیده بر این است

که این مسجد در قرن نخست هجری و بر روی خرابه‌های آتشکده بنا شده است.

مسجد جامع سمنان در طول تاریخ از لحاظ مذهبی، فرهنگی و اجتماعی از ارزش و اعتبار زیادی

برخوردار بوده است.

مسجد امام، مسجد شاه یا مسجد سلطانی در مرکز شهر سمنان واقع شده و یکی از مهمترین و

زیباترین بناهای تاریخی و مهم سمنان است.

این مسجد دارای چهار در بزرگ ورودی از شمال، جنوب، شرق و شمال غربی است. در شمال غربی

به دالان درازی باز می‌شود که در انتهای آن تکیه پهنه‌است. درهای شمال، جنوب و شرق دارای هشتی

دالان و دهلیز هستند. بالای درهای شمالی و شرقی تزئینات مقرنس کاری گچی زیبا با دو گوشواره دو

طبقه در طرفین با پشت بغل‌های کاشی کاری شده وجود دارد. در هشتی‌های شمالی، جنوبی و شرقی

تاقهای آجری گنبددار با تاقنماهای متعدد با لچکی کاشی کاری شده مشاهده می‌شوند.

‌‌برج چهل دختران


در اواسط خیابان حکیم الهی و بر سر راه شهر به محلات ثلاث برج کهنه و قدیمی و نیمه مخروبه ای

وجود دارد که بنام برج چهل دختر یا چهل دختران نامیده میشود.

وجه تسمیه این برج چنین است که مردم معتقد برج مذکور را چهل دختر که دست از تعلقات دنیوی

کشیده و تارک دنیا شده بودند با گل و خشت ساخته اند.

قدر مسلم این است که تاریخ بنای برج با آتشکده به زمان قبل از اسلام بر میگردد.

همانطور که از نام کوشمغان و زاوغان که در نزدیکی برج قرار دارد برمی‌آید و با توجه به مقام مغ که

پیشوای زردشتیان بود می‌توان اطمینان‌داشت که برج مذکور زمانی‌ آتشکده و یکی از اماکن متبرکه

زردشتیان بوده است.

این بنا به صورت برج هشت ضلعی است که هر ضلع آن در خارج ۴٫۵ و در داخل ۲٫۸۰ متر است ,

ارتفاع برج در بعضی قسمتها ۱۰ متر و در قسمتهای نسبتا سالم دیگر به دوازده متر میرسد ضخامت

ئیوار تقریبا ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر است.

 
 
 
 
 
 
 

به عقیدهٔ ‌مردم سمنان، برج چهل دختر یکى از بناهاى شوهریاب سمنان است. به این صورت که دختران

 

دم‌بخت براى باز شدن گره‌ بخت خود و پیدا کردن شوهر به داخل برج مى‌روند و سه تا هفت سنگ را از

 

داخل به خارج پرتاب مى‌‌کنند، اگر سنگ به خارج برج بیفتد معتقدند که بخت آن‌ها باز خواهد شد و حتماً

 

همان سال به خانهٔ شوهر خواهند رفت، ‌ در غیر این صورت باید براى بخت‌گشایى تا سال دیگر صبر

 

 کنند.

 

هم اکنون برج مذکور به دلیل توسعهٔ‌ شهرى و احداث مدرسه، داخل حیاط مدرسه قرار گرفته و کماکان

 

ارزش تاریخى خود را حفظ کرده است.

 

حمام‌ پهنه‌ و گرمابه‌ حضرت‌

 

 

این‌ حمام‌ که‌ مابین‌ مسجد جامع‌ و امامزاده‌ یحیی‌ در سمنان‌ قرار دارد، درزمان‌ سلطنت‌ ابوالقاسم‌ با برخان‌ پادشاه‌ تیموری‌ (در سال‌ ۸۵۶ ه.ق‌) و به‌ دستور وزیر وی‌ خواجه‌ غیاث‌ الدین‌بهرام‌ سمنانی‌ ساخته‌ شده‌ است‌. این‌ بنا در زمان‌ مظفرالدین‌ شاه‌ قاجار (در سال‌ ۱۳۱۲ ه.ق‌) و به‌ دستور حاج‌ملاعلی‌ حکیم‌ الهی‌ دانشمند معروف‌ تعمیر و تجدید بنا شد. ساختمان‌ حمام‌ مشتمل‌ بر سه‌ قسمت‌ رختکن‌ یاسر بینه‌، گرمخانه‌ و خزانه‌ است‌. یکی‌ از قسمت‌های‌ جالب‌ توجه‌ این‌ حمام‌ سر در زیبا و کاشیکاری‌ شده‌ آن‌است‌. در بالای‌ در ورودی‌، اشعاری‌ به‌ خط‌ نستعلیق‌ خوانا و استادانه‌ نوشته‌ شده‌است‌. حمام‌ پهنه‌ از موقوفات‌مسجد جامع‌ سمنان‌ است‌ و سازمان‌ میراث‌ فرهنگی‌ استان‌، پس‌ از باز پیرایی‌ آن‌ در سال‌ ۱۳۷۳ آنرا به‌ عنوان ‌موزه‌ مردم‌ شناسی‌ بازگشایی‌ کرد .

این حمام بین مسجد جامع و امامزاده یحیی در سمنان واقع شده است. در سال ۸۵۶ هجری قمری در

 

 زمان سلطنت ابوالقاسم بابرخان پادشاه تیموری و به دستور وزیر وی خواجه غیاث الدین بهرام

 

 سمنانی ساخته شده است. این حمام در سال ۱۳۱۲ هجری قمری در زمان سلطنت مظفرالدین شاه و

 

 به دستور حاج ملا علی حکیم الهی دانشمند معروف،نسبت به تعمیر و تجدید بنای آن اقدام شد. یکی از

 

قسمتهای جالب توجه این حمام، سر در زیبا و کاشیکاری شده آن است ودر بالای در ورودی اشعاری

 

به خط نستعلیق خوانا و استادانه نوشته شده است. این حمام از موقوفات مسجد جامع است و سازمان

 

میراث فرهنگی استان در سال ۱۳۷۳ پس از باز سازی آن را به عنوان موزه مردم شناسی

 

بازگشایی کرد .

 

 گرمابه پهنه یکی از بناهای تاریخی سمنان است که ۵۶۷ سال از تاریخ بنای اولیه آن می گذرد .

 

محمد حسن خان صنیع الدوله از مورخان دوره قاجاریه از این حمام دیدین نموده و متن کتیبه سر در

 

 حمام را در کتاب (مطلع الشمس) آورده است . به استناد این کتیبه ، حمام مورد بحث در ماه شوال

 

ساله ۸۵۶ ه.ق در عهد سلطنت میرازا ابوالقاسم بابرخان ، پادشاه دوره تیموریان و به دستور

 

وزیرش خواجه غیاث الدین محمد بن خواجه تاج الدین بهرام سمنانی ساخته شده است . این بنا در سال

 

۱۳۵۵ طی شماره ۱۰۲۲ در فهرست ثبت آثار ملی قرار گرفته است . حمام پهنه به مساحت

 

تقریبی ۱۰۰۰ متر مربع در شمال غربی تکیه پهنه ساخته شده و دو در ورودی آن برای ورود آثاین

 

و خانم ها پیش بینی گردیده است . در مردانه که دارای دو صفه می باشد از سه طرف دارای

 

کاشیکاری است در بالای در نیز کتیبه ای از کاشی به رنگ سفید بر زیمنه لاجوردی وجود دارد . بر

 

سر در این ووردی علامت شیر و خورشید با کاشی های زرد رنگ در دو لچک و به صورت یک نیم

 

دایره مشخص می باشد . در دو طرف این در تصویر دو سرباز قاجار کاشیکاری شده است که در آن

 

جمله (عمل زین العابدین سمنان۱۳۳۰) به چشم می خورد . حمام پهنه در تاریخ ۱۳۷۳ بعد از

 

یکسری مرمت و بازسازی تبدیل به موزه محلی باستان شناسی مردم شناسی شد که در ابتدای ورودی

 

موزه سمنان به یک هشتی می رسیم که در آن علاوه برفروش بلیط ، عرصه بروشور و نیز دیگر

 

تولیدات فرهنگی وانتشاراتی صورت می پذیرد . در ادامه مسیر به یک فضای مربع شکل با ابعاد

 

تقریبی هشت متر در هشت متر می رسیم که به وسیله طاق های ضربی موزون و عریضی مسقف شده

 

است و در میان دارای یک آبنمای زیبا به همراه کاشیکاری های متنوع می باشد . از این قسمت در

 

مواقعی که نمایگشاهی موقت در محل موزه دایر می باشد به عنوان فضای نمایشگاهی استفاده می

 

شود . در ادامه بعد از گذشتن از یک راهروی باریک و یک هشتی به صحن بزرگ گرمابه که سالن

 

اصلی موزه می باشد ، می رسیم. این قسمت خود دارای چند قسمت جدا می باشد . در یکی از غرفه

 

های متصل به صحن اصلی شاخص ترین عنصرموزه ای موزه سمنان که اسکلت ۴۰۰۰ ساله بدست

 

آمده از تپه حصار دامغان می باشد ، قرار دارد . این اسکلت به شکل کاملا دست نخورده از محل

 

حفاری در تپه حصار به این مکان انتقال یافته است . در کنار آن شایاء لوازمی قرار دارد که در هنگام

 

مرگ کنار متوفی قرارداده است . هدف اصلی از قرار دادن این اسکلت نشان دادن شیوه تدفین در

 

هزاره دوم پیش از میلاد در بخش فلات مرکزی ایران می باشد . این اسکلت با ضمائم آن در یک

 

محفظه مکعبی شیشه ای قرار گرفته است . در ویترین دیگری در ادامه مسیر اشیائی از جنس سفال

 

خاکستری مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد مربوط به تپه حصار قرار دارد . این اشیاء شامل کاسه،

 

آبریز و ظروف آیینی دیگر می باشد . از دیگر آثار سفالین موجود در موزه ظروف بدست آمده از

 

منطقه خطیر کوه سمنان می باشد که مربوط به هزاره اول پیش از میلاد است . در ویترین های بعدی

 

اشیای دوران اسلامی شامل ظرف لعابدار و دیگر ظروف مربوط به تپه های تاریخی استان سمنان دیده

 

می شود . در بخش مردم شناسی موزه گرمابه پهنه که در انتهای موزه و در یک هشتی واقع شده

 

است . اشیای مختلف مردم شناسی از جمله ابزار و آلات موسیقی مثل ساز و دهل و کرنا و … دیده می

 

شوند . در عرفه بعدی زینت آلات سنتی زنان عشایر استان سمنان قرار دارد . در ویترین دیگر ابزار و

 

وسایل اعتقادی و پیشگویی مثل رمل مهره های شانس و … چیده شده است و در ویترین انتهایی ابزار

 

آلات و استعمال دخانیات مثل چپق ، کیسه توتون و سوزن های تمیز کردن دسته چپق دیده می شود.

 

موزه گرمابه پهنه با در نظر گرفتن کمی وسعت و آثار به نمایش گذاشته به آن به دلیل موقعیت خاص و

 

استثنایی مکانی هموارده مورد توجه ساکنین شهر و مسافرین راههای ارتباطی استان بوده است.

بیشتر بازدید کنندگان کسانی هستند که در ادامه راسته بازار اصلی شهر به سر در موزه رسیدند و

 

اصلی ترین مخاطبان موزه سمنان دانشجویان رشته های مختلف در سطح استان و کشور هستند که

 

برای تکمیل پروژه تحصیلی به مکان موزه مراجعه می کنند . ساعت کار موزه سمنان در فصول بهار و

 

تابستان از ۹ صبح الی ۱۳ و ۱۶ بعدازظهر الی ۱۹ و در فصول پاییز و زمستان از ۸ صبح الی

 

۱۲ و ۵/۱۵ الی ۵/۱۸ است . شماره تماس موزه ۳۳۳۱۲۰۴-۰۲۳۱ می باشد .

 

آب انبار کهنه دژ در محله ناسار بالا و در کوچه کهنه دژ سمنان قرار دارد و دارای سر درب و پشت

بغل‌های آجری با تزیینات زیگزاگ شکل است که در سال ۱۳۲۵ هجری قمری ساخته شد. بر بالای

مدخل ورودی این آب انبار، لوحه‌ای به درازای نیم متر و پهنای ۳۰ سانتی‌متر وجود دارد و اشعاری

 نیز بر آن منقوش است آب انبار توکلی آب انبار توکلی در خیابان شهید باهنر سمنان و روبه روی

مدرسه قرار گرفته و سر درب آن آجری است . قسمت بالای این آب انبار و سرتاسر آن با قطاربندی

ساده‌ای که به کمک دو رج آجر بهطور سه گوش قرار دارند, زینت داده شده است.


دیوارهای طرفین آب انبار اندکی بهجلو متمایل است و در گوشه آن، دو ستون مدور زیبا ساخته شده

است. آب انبار دارای ۳۲پله سنگی به ارتفاع ۲۷ سانتی‌متر است که سقف آن را اتاق گهواره‌ای

کوتاه با تزییناتآجری زیگزاگ تشکیل می‌دهند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

انتخاب زبان ( language )
    Translate to:

آمار سایت
    تعداد مطالب : 125
    بازديد امروز : 159
    بازديد ديروز : 182
    کل بازديدها : 260508
    ورودي گوگل امروز : 8
    افراد آنلاين : 1 نفر
    تبادل لينک با 9 سايت