شهر سمنان


سمنان یکی از شهرهای ایران، مرکز استان سمنان و شهرستان سمنان است. این شهر در جنوب رشته

کوه البرز و شمال دشت کویر در راه تهران به خراسان قرار گرفته است. آب و هوای آن خشک و

معتدل می‌باشد.

این شهر در حد فاصل سه شهر دامغان، گرمسار و مهدیشهر در طول جغرافیایی ۵۳ درجه و ۲۳ دقیقه

و عرض جغرافیایی ۳۵ درجه و ۳۴ دقیقه واقع شده و ارتفاع متوسط آن از سطح دریا ۱۱۳۰ متر

است. همچنین فاصله آن تا تهران ۲۱۶ کیلومتر است و به راه آهن سراسری تهران_مشهد، متصل

می‌باشد. جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، برابر بر ۱۲۶٬۷۸۰

نفر بوده‌است.[۴] نژاد مردم سمنان آریایی است و به زبان سمنانی سخن می‌گویند.

 

نام گذاری

درباره وجه تسمیه یا نام سمنان که به این منطقه اطلاق می‌شود، عقیده‌ها و نظرهای گوناگونی رایج

ومعمول است که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

  • در گذشته‌های دور در محل آتشکده بزرگ هریس در کومش (سمنان) شهری عظیم با بت
  • خانه‌ای بزرگ با ساختمانی رفیع و با شکوه وجود داشته است. به همین علت احتمال می‌رود که مردم این سرزمین قبل از ظهور زرتشت، دارای مذهب «سمتی» یا «سمینه» بوده‌اند و بت خانه بزرگ آنان در محل سمنان فعلی واقع بوده است.
  • برخی دیگر بر این باورند که سمنان در اصل «سکنان» منسوب به طوایف سَکَه‌ها می‌باشد و الف و نون آن نشانه نسبت و مکان است که در واژه‌های گیلان و غیره مشاهده می‌شود.
  • عده‌ای دیگر از اهالی سمنان عقیده دارند که نام قدیم سمنان (سیم لام) بوده که بنای آن به دست دو نفر از فرزندان نوح پیغمبر به نام‌های (سیم النبی) و (لام النبی) انجام گرفته که مقبره آنان در کوه‌های شمال شرقی سمنان در محلی موسوم به پیغمبران واقع است. بر این اساس کلمه (سیم لام) در اثر کثرت استعمال به مرور زمان به سمنان تبدیل شده است.
  • برخی نیز افسانه بنای اولیه را به دو هزار سال قبل از میلاد مسیح به دستور تهمورث دیوبند نسبت داده اند. در آن زمان شهر را به سمینا نام گذاری نموده‌اند که به مرور زمان به سمنان تغییر یافته است.
  • روایت دیگر حاکی از این است که نام قدیم سمنان در زبان محلی «سه مه نان» بوده و منظور ساکنان آن این بوده است که محصولات کشاورزی این منطقه نان و آذوقه اهالی را بیش از سه ماه تأمین نمی‌کند. بعدها به مرور زمان «سه مه نان» به سمنان تغییر یافته است. به هر حال آن چنان که از منابع و کتب تاریخی استنباط می‌شود سمنان یکی از مناطق کهن و قدیمی ایران است که در درازای تاریخ فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است.

آب و هوا

آب و هوای این شهر در تابستان گرم و در زمستان نسبتاً سرد می‌باشد. بارندگی‌های این شهر در

فصول سرد سال صورت می‌گیرد و میزان متوسط بارندگی سالانه آن ۱۴۰ میلیمتر می‌باشد. متوسط

درجه حرارت سالانه ۷/۱۷ درجه سانتیگراد است و این در حالی است که حداکثر مطلق حرارت ۵/۴۴

درجه سانتیگراد و حداقل مطلق ۴/۶- درجه سانتیگراد گزارش شده است. همچنین متوسط تعداد

روزهای یخبندان در طول سال در حدود ۴۸ روز می‌باشد.

عوارض طبیعی

در جنوب سمنان مناطقی چون دشت کویر، ریگ جن، تپه های حصار از مهم ترین ویژگی های

جغرافیایی به شمار می روند . رودخانه فصلی گل رودبار در شمال غرب این شهر و با سرچشمه گرفتن

از رشته کوه های البرز و گذر از شهرستان مهدیشهر به دشت کویر می ریزد .

مردم

جمعیت شهر سمنان بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۱۲۶٬۷۸۰ نفر

 بوده‌است.(جمعیت شهرستان: ۱۹۱٬۶۱۸ نفر)[۵] مردم سمنان به زبان سمنانی سخن می‌گویند. زبان

سمنانی به علت ویژگی خاص خود مورد توجه دانشمندان و ایران شناسان بسیار قرار گرفته است. این

زبان از زبان های ایرانی شاخه شمال باختری است. ایران‌شناسان زیادی چون پرفسور کریستن سن،

هوتوم سیندلر، ویلهلم لیکر، جرج مورگن و استایرن تحقیقات جامعی درباره زبان سمنانی انجام

داده‌اند.همچنین نزدیک‌ترین زبان به زبان راجی، سمنانی است.[۶] نکته قابل ذکر اینکه اگرچه زبان

سمنانی هنوز هم توسط مردم سمنان به کار می رود، اما نسل جدید سمنانی‌ها با وجود فهمیدن آن به

این زبان باستانی کمتر سخن می‌گویند. جمعیت این شهر در سال های پیش به صورت زیر بوده است.

در این شهر درصد سواد بسیار بالا و باسواد ترین شهر ایران است.


سمنان یکی از شهرهای معروف ایران در زمینه کاهش بیسوادی است.

 

خانه مفاخر و مشاهیر استان سمنان

این مرکز به عنوان نخستین خانه مفاخر و مشاهیر استانی در سطح کشور می باشد و خانه سمنان نیز

نامیده می شود .سازمان فرهنگی ورزشی شهرداری سمنان این مکان تاریخی را با بیش از صد سال

قدمت بازسازی و در اختیار اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان قرار داده شده است .

صنعت

شهر سمنان از دیرباز از شهرهای صنعتی ایران بوده به طوری که نخستین کارخانه صنعتی آن با نام

شرکت ریسمانریسی سمنان و نساجی پارس تهران با سرمایه گذاری بخش خصوصی و آقای

پورکاشانی و اهدای زمین آقای فامیلی در سال ۱۳۱۰ هجری خورشیدی آغاز به کار نموده است.

درحال حاضر با داشتن چندین شهرک و ناحیه صنعتی در نزدیکی خود به یکی از قطب های صنعتی

کشور و سرمایه گذاری بخش خصوصی به شمار می‌رود. در سال ۱۳۸۷ صنعت سمنان ۵۸ درصد از

سهم صادرات استان سمنان به خارج از کشور را بخود اختصاص داده بود. در 6 شهرك و ناحیه

صنعتي واقع در شهرک های صنعتی اطراف سمنان تعداد بیش از 500 واحد توليدي صنعتي در حال

 بهره برداری و نزدیک به 1000 واحد مستقر مي باشند. شهرک ها، نواحی و واحدهای معتبر به

شرح زیر می باشند:

 

 

 

هنر

صنایع دستی

  • سفال و سرامیک
  • از جمله ساخته های هنری این شهر که توانمندی و پیشینه صادرات نیز دارد می توان به سفال و سرامیک اشاره نمود.
  • دستباف‌ها : دستبافی شامل تولید پرده‌های سنتی و هنری و حوله و شال گردن و پارچه‌های متقال زیر ساخت قلمکار است که در استان رایج است. علاوه برآن جاجیم، چادر شب، پلاس و چوقا (چوخا)که عمدتاً توسط روستائیان و عشایر تولید می‌شود، از دیگر صنایع دست باف مردم استان و شهرستان است
  • صنایع دستی این شهر عبارت‌اند از :
  • پلاس و کرباس
  • پارچه‌های پشمی
  • چادرشب های ابریشمی و پشمی
  • نمدمالی
  • گلیم بافی
  • قالی بافی

ورزش و سرگرمی

شهر سمنان در رشته های گلف، کریکت، بیسبال، فوتبال، والیبال، فعال و دارای جایگاه‌های کشوری،

 منطقه‌ای و بین‌المللی است.

 

اماکن تفریحی و سرگرمی

  • پارک آبی بوستان 17 شهریور
  • شهربازی بوستان سیمرغ
  • باشگاه سوارکاری شبدیز
  • پیست کارتینگ (ضلع جنوبی بوستان سیمرغ)
  • پیست کارتینگ دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان(نخستین پیست کارتینگ استاندارد بین المللی کشور)
  • پیست موتورسواری کراس بلوار علویان
  • پارک ترافیک بوستان سیمرغ
  • پیست اسکیت بوستان ۱۷ شهریور
  • پیست اسکیت بوستان گلستان
  • باشگاه تیراندازی پینت بال بوستان گلستان
  • باغ شهر سمنان

گردشگری

شهر سمنان ۷ محله معروف قدیمی دارد به‌نام‌های اسفنجان (اسپنژان)، لتیبار، شاهجو، ناسار،

زاوغان، کوشمغان و کدیور.

 

جاذبه های مذهبی

  • امامزاده یحیی بن موسی الکاظم
  • امامزاده علی بن جعفر الصادق

جاذبه های تاریخی و باستانی

این شهر علاوه بر زیبایی‌های طبیعی با سابقه تاریخی چند هزار ساله به دلیل واقع شدن در گذر حوادث

ناشی از لشکرکشی‌ها و مهاجرت‌های بین شرق و غرب و مهم تر از همه داشتن تاریخ تمدن دیرینه

دارای آثار باستانی متعدد دیدنی مربوط به دوره‌های مختلف تاریخ است که مبین قدمت کهن آن است:

افزون بر اینها می‌توان به آب انبارها، قنات‌هایی با معماری منحصر به فرد و بافت قدیم سمنان نیز

اشاره کرد.

موزه ها

 

فضای سبز

 

بوستان‌های شهری: شهر سمنان دارای سرانه فضای سبز مناسب و بوستان‌های شهری بزرگی مانند

بوستان ۱۰۰ هکتاری شقایق در شهرک گلستان و شمال غرب شهر، بوستان ۸۰ هکتاری سیمرغ در

غرب شهر، بوستان ۱۰ هکتاری ۱۷ شهریور در مرکز شهر است.


بوستان‌های جنگلی: شهر سمنان دارای دو بوستان جنگلی سوکان و کومش در شرق و شمال شرق

شهر می‌باشد. همچنین بوستان کوهستان در ضلع شمالی شهرک روزیه و شمالی ترین نقطه این شهر

در حال احداث می باشد.

رسانه‌ها و اطلاع رسانی

صدا و سیمای مركز سمنان

صدا و سيماي مركز سمنان فعاليت خود را ابتدا با نصب دو فرستنده راديويي به قدرت 10كيلووات

(سمنان) و يك كيلووات (دامغان) در سال 1355 براي رله برنامه ­هاي شبكه سراسري آغاز نمود كه

بتدريج بردامنه و بعد اين فعاليت افزوده شد. اولين قدم براي توسعه مركز در سال 1360 و با تشكيل

دفتر خبري در شهر سمنان برداشته شد كه وظيفه كسب و انعكاس اخبار استان را به عهده داشت.

درسالهاي اخير مركزسمنان توسعه قابل توجهي پيدا كرده و علاوه بر اينكه داراي شبكه استاني

راديويي و تلويزيوني است، فرستنده هاي بسياري در نقاط مختلف استان مورد بهره برداري قرار

گرفته است به طوري كه درحال حاضرتمامي نقاط استان تحت پوشش شبكه هاي سراسري راديويي و

شبكه استاني صدا وشبكه اول، دوم، سوم، چهارم سيما، شبكه خبر و همچنين شبكه استاني سيما مي

باشد. صداو سیمای مرکز سمنان دارای تولیدات دیداری و شنیداری با عنوان شبکه استانی سمنان،

سیمای مرکز سمنان، صدای مرکز سمنان می باشد.

 

دروازه ارگ سمنان


یکی از آثار تاریخی و با ارزش و زیبای سمنان , دروازه ارگ، بازمانده هنر دوران قاجار است که در تقاطع خیابان‌های آیت الله طالقانی و شیخ فضل الله نوری واقع شده است.دروازه ارگ در گذشته درِ شمالی ارگ دولتی بود که هنگام تخریب ارگ به سبب شکایت فرهنگ دوستان و پیگیری آنان از ویرانی این دروازه جلوگیری به عمل آمد.

دروازه ارگ د رزمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار و حکومت انوشیروان میرزا ضیاء الدوله فرزند محمد رحیم میرزا پسر دهم عباس میرزا نایب السلطنه که از سال 1300 تا 1305 هجری حاکم ایالت قومس بود بنا شد.این دروازه دو نمای شمالی و جنوبی دارد که نمای شمالی آن به مراتب زیباتر از نمای جنوبی آن است.

دروازه جنوبی ارگ سمنان


این دروازه در زمان ناصرالدین شاه ساخته شد و در محل ساختمان شهربانی واقع شده بود

که دروازه جنوبی ارگ دولتی را تشکیل میداد. ساختمان بالای دروازه جنوبی در دو طبقه

ساخته شده است.

در طرفین راهروی طبقه اول اتاقها قرار دارند. در طبقه بالا نیز سه اتاق شمالی و جنوبی

وجود دارد . در ماه مبارک رمضان به عنوان نقاره خانه از این ایوان استفاده می شد و

مدتی هم هنگ ژاندارمری سمنان در ارگ مستقر بود.

مناره مسجد جامع سمنان


مناره سمنان که درزمره زیباترین منارهای تاریخی دوره سلجوقی است، در گوشه شمال

شرقی مسجد جامع سمنان و در کنار شبستان شرقی واقع شده و به منار مسجد جامع نیز

 معروف است.


ارتفاع منار کنونی از سطح قاعده 31/20 متر و از روی بام 25/75 متر است که به

علت وجود شبستان شرقی در پای منار 5/5 متری، قسمت تحتانی آن دیده نمی شود.


محیط مناره هم جوار بام مسجد بیش از پنج متر است. در بالای تزیینات آجری زیبای

منار، کتیبه‌ای به خط کوفی وجود دارد که نام ابوحرب بختیار و تاریخ بنای منار بر آن

نقش بسته است. تاج یا کلاهک منار که به شکل هشت ضعلی است، دارای مقرنس‌های

آجری با پشت بغل‌های کوچک کاشی‌کاری شده به رنگ فیروزه‌‌ای است. در اطراف مأذنه

منار، نرده‌های مشبک چوبین زیبایی به رنگ سبز نصب شده است. این مناره دارای 91

پله مارپیچ است که تا اول مأذنه بالا می‌رود و فضای داخل آن از طریق چند منفذ که از

خارج نور می‌گیرد، روشن می‌شود.


عده ای ازاهالی معتقدند که این منار،بنایی شوهریاب بوده است و دختران دم بخت به داخل

منار می رفتند و با انجام آدابی،حاجت خود را طلب می کردندو معتقدبودند برآورده می

شود.

مسجد جامع سمنان

بنایی بسیار کهن و باارزش در سمنان است. در طول زمان تغییرات و تحولات زیادی در این مسجد

بوجود آمده است، اما هم اکنون در آن آثار دوران سلجوقی و تیموری دیده می‌شود. عقیده بر این است

که این مسجد در قرن نخست هجری و بر روی خرابه‌های آتشکده بنا شده است.

مسجد جامع سمنان در طول تاریخ از لحاظ مذهبی، فرهنگی و اجتماعی از ارزش و اعتبار زیادی

برخوردار بوده است.

مسجد امام، مسجد شاه یا مسجد سلطانی در مرکز شهر سمنان واقع شده و یکی از مهمترین و

زیباترین بناهای تاریخی و مهم سمنان است.

این مسجد دارای چهار در بزرگ ورودی از شمال، جنوب، شرق و شمال غربی است. در شمال غربی

به دالان درازی باز می‌شود که در انتهای آن تکیه پهنه‌است. درهای شمال، جنوب و شرق دارای هشتی

دالان و دهلیز هستند. بالای درهای شمالی و شرقی تزئینات مقرنس کاری گچی زیبا با دو گوشواره دو

طبقه در طرفین با پشت بغل‌های کاشی کاری شده وجود دارد. در هشتی‌های شمالی، جنوبی و شرقی

تاقهای آجری گنبددار با تاقنماهای متعدد با لچکی کاشی کاری شده مشاهده می‌شوند.

‌‌برج چهل دختران


در اواسط خیابان حکیم الهی و بر سر راه شهر به محلات ثلاث برج کهنه و قدیمی و نیمه مخروبه ای

وجود دارد که بنام برج چهل دختر یا چهل دختران نامیده میشود.

وجه تسمیه این برج چنین است که مردم معتقد برج مذکور را چهل دختر که دست از تعلقات دنیوی

کشیده و تارک دنیا شده بودند با گل و خشت ساخته اند.

قدر مسلم این است که تاریخ بنای برج با آتشکده به زمان قبل از اسلام بر میگردد.

همانطور که از نام کوشمغان و زاوغان که در نزدیکی برج قرار دارد برمی‌آید و با توجه به مقام مغ که

پیشوای زردشتیان بود می‌توان اطمینان‌داشت که برج مذکور زمانی‌ آتشکده و یکی از اماکن متبرکه

زردشتیان بوده است.

این بنا به صورت برج هشت ضلعی است که هر ضلع آن در خارج 4.5 و در داخل 2.80 متر است ,

ارتفاع برج در بعضی قسمتها 10 متر و در قسمتهای نسبتا سالم دیگر به دوازده متر میرسد ضخامت

ئیوار تقریبا 50 تا 60 سانتیمتر است.

 
 
 
 
 
 
 

به عقيدهٔ ‌مردم سمنان، برج چهل دختر يکى از بناهاى شوهرياب سمنان است. به اين صورت که دختران

 

دم‌بخت براى باز شدن گره‌ بخت خود و پيدا کردن شوهر به داخل برج مى‌روند و سه تا هفت سنگ را از

 

داخل به خارج پرتاب مى‌‌کنند، اگر سنگ به خارج برج بيفتد معتقدند که بخت آن‌ها باز خواهد شد و حتماً

 

همان سال به خانهٔ شوهر خواهند رفت، ‌ در غير اين صورت بايد براى بخت‌گشايى تا سال ديگر صبر

 

 کنند.

 

هم اکنون برج مذکور به دليل توسعهٔ‌ شهرى و احداث مدرسه، داخل حياط مدرسه قرار گرفته و کماکان

 

ارزش تاريخى خود را حفظ کرده است.

 

حمام‌ پهنه‌ و گرمابه‌ حضرت‌

 

 

این‌ حمام‌ که‌ مابین‌ مسجد جامع‌ و امامزاده‌ یحیی‌ در سمنان‌ قرار دارد، درزمان‌ سلطنت‌ ابوالقاسم‌ با برخان‌ پادشاه‌ تیموری‌ (در سال‌ ۸۵۶ ه.ق‌) و به‌ دستور وزیر وی‌ خواجه‌ غیاث‌ الدین‌بهرام‌ سمنانی‌ ساخته‌ شده‌ است‌. این‌ بنا در زمان‌ مظفرالدین‌ شاه‌ قاجار (در سال‌ ۱۳۱۲ ه.ق‌) و به‌ دستور حاج‌ملاعلی‌ حکیم‌ الهی‌ دانشمند معروف‌ تعمیر و تجدید بنا شد. ساختمان‌ حمام‌ مشتمل‌ بر سه‌ قسمت‌ رختکن‌ یاسر بینه‌، گرمخانه‌ و خزانه‌ است‌. یکی‌ از قسمت‌های‌ جالب‌ توجه‌ این‌ حمام‌ سر در زیبا و کاشیکاری‌ شده‌ آن‌است‌. در بالای‌ در ورودی‌، اشعاری‌ به‌ خط‌ نستعلیق‌ خوانا و استادانه‌ نوشته‌ شده‌است‌. حمام‌ پهنه‌ از موقوفات‌مسجد جامع‌ سمنان‌ است‌ و سازمان‌ میراث‌ فرهنگی‌ استان‌، پس‌ از باز پیرایی‌ آن‌ در سال‌ ۱۳۷۳ آنرا به‌ عنوان ‌موزه‌ مردم‌ شناسی‌ بازگشایی‌ کرد .

اين حمام بين مسجد جامع و امامزاده يحيي در سمنان واقع شده است. در سال 856 هجري قمري در

 

 زمان سلطنت ابوالقاسم بابرخان پادشاه تيموري و به دستور وزير وي خواجه غياث الدين بهرام

 

 سمناني ساخته شده است. اين حمام در سال 1312 هجري قمري در زمان سلطنت مظفرالدين شاه و

 

 به دستور حاج ملا علي حکيم الهي دانشمند معروف،نسبت به تعمير و تجديد بناي آن اقدام شد. يکي از

 

قسمتهاي جالب توجه اين حمام، سر در زيبا و کاشيکاري شده آن است ودر بالاي در ورودي اشعاري

 

به خط نستعليق خوانا و استادانه نوشته شده است. اين حمام از موقوفات مسجد جامع است و سازمان

 

ميراث فرهنگي استان در سال 1373 پس از باز سازي آن را به عنوان موزه مردم شناسي

 

بازگشايي کرد .

 

 گرمابه پهنه يکي از بناهاي تاريخي سمنان است که 567 سال از تاريخ بناي اوليه آن مي گذرد .

 

محمد حسن خان صنيع الدوله از مورخان دوره قاجاريه از اين حمام ديدين نموده و متن کتيبه سر در

 

 حمام را در کتاب (مطلع الشمس) آورده است . به استناد اين کتيبه ، حمام مورد بحث در ماه شوال

 

ساله 856 ه.ق در عهد سلطنت ميرازا ابوالقاسم بابرخان ، پادشاه دوره تيموريان و به دستور

 

وزيرش خواجه غياث الدين محمد بن خواجه تاج الدين بهرام سمناني ساخته شده است . اين بنا در سال

 

1355 طي شماره 1022 در فهرست ثبت آثار ملي قرار گرفته است . حمام پهنه به مساحت

 

تقريبي 1000 متر مربع در شمال غربي تکيه پهنه ساخته شده و دو در ورودي آن براي ورود آثاين

 

و خانم ها پيش بيني گرديده است . در مردانه که داراي دو صفه مي باشد از سه طرف داراي

 

کاشيکاري است در بالاي در نيز کتيبه اي از کاشي به رنگ سفيد بر زيمنه لاجوردي وجود دارد . بر

 

سر در اين ووردي علامت شير و خورشيد با کاشي هاي زرد رنگ در دو لچک و به صورت يک نيم

 

دايره مشخص مي باشد . در دو طرف اين در تصوير دو سرباز قاجار کاشيکاري شده است که در آن

 

جمله (عمل زين العابدين سمنان1330) به چشم مي خورد . حمام پهنه در تاريخ 1373 بعد از

 

یکسري مرمت و بازسازي تبديل به موزه محلي باستان شناسي مردم شناسي شد که در ابتداي ورودي

 

موزه سمنان به يک هشتي مي رسيم که در آن علاوه برفروش بليط ، عرصه بروشور و نيز ديگر

 

توليدات فرهنگي وانتشاراتي صورت مي پذيرد . در ادامه مسير به يک فضاي مربع شکل با ابعاد

 

تقريبي هشت متر در هشت متر مي رسيم که به وسيله طاق هاي ضربي موزون و عريضي مسقف شده

 

است و در ميان داراي يک آبنماي زيبا به همراه کاشيکاري هاي متنوع مي باشد . از اين قسمت در

 

مواقعي که نمايگشاهي موقت در محل موزه داير مي باشد به عنوان فضاي نمايشگاهي استفاده مي

 

شود . در ادامه بعد از گذشتن از يک راهروي باريک و يک هشتي به صحن بزرگ گرمابه که سالن

 

اصلي موزه مي باشد ، مي رسيم. اين قسمت خود داراي چند قسمت جدا مي باشد . در يکي از غرفه

 

هاي متصل به صحن اصلي شاخص ترين عنصرموزه اي موزه سمنان که اسکلت 4000 ساله بدست

 

آمده از تپه حصار دامغان مي باشد ، قرار دارد . اين اسکلت به شکل کاملا دست نخورده از محل

 

حفاري در تپه حصار به اين مکان انتقال يافته است . در کنار آن شاياء لوازمي قرار دارد که در هنگام

 

مرگ کنار متوفي قرارداده است . هدف اصلي از قرار دادن اين اسکلت نشان دادن شيوه تدفين در

 

هزاره دوم پيش از ميلاد در بخش فلات مرکزي ايران مي باشد . اين اسکلت با ضمائم آن در يک

 

محفظه مکعبي شيشه اي قرار گرفته است . در ويترين ديگري در ادامه مسير اشيائي از جنس سفال

 

خاکستري مربوط به هزاره دوم پيش از ميلاد مربوط به تپه حصار قرار دارد . اين اشياء شامل کاسه،

 

آبريز و ظروف آييني ديگر مي باشد . از ديگر آثار سفالين موجود در موزه ظروف بدست آمده از

 

منطقه خطير کوه سمنان مي باشد که مربوط به هزاره اول پيش از ميلاد است . در ويترين هاي بعدي

 

اشياي دوران اسلامي شامل ظرف لعابدار و ديگر ظروف مربوط به تپه هاي تاريخي استان سمنان ديده

 

مي شود . در بخش مردم شناسي موزه گرمابه پهنه که در انتهاي موزه و در يک هشتي واقع شده

 

است . اشياي مختلف مردم شناسي از جمله ابزار و آلات موسيقي مثل ساز و دهل و کرنا و … ديده مي

 

شوند . در عرفه بعدي زينت آلات سنتي زنان عشاير استان سمنان قرار دارد . در ويترين ديگر ابزار و

 

وسايل اعتقادي و پيشگويي مثل رمل مهره هاي شانس و … چيده شده است و در ويترين انتهايي ابزار

 

آلات و استعمال دخانيات مثل چپق ، کيسه توتون و سوزن هاي تميز کردن دسته چپق ديده مي شود.

 

موزه گرمابه پهنه با در نظر گرفتن کمي وسعت و آثار به نمايش گذاشته به آن به دليل موقعيت خاص و

 

استثنايي مکاني هموارده مورد توجه ساکنين شهر و مسافرين راههاي ارتباطي استان بوده است.

بيشتر بازديد کنندگان کساني هستند که در ادامه راسته بازار اصلي شهر به سر در موزه رسيدند و

 

اصلي ترين مخاطبان موزه سمنان دانشجويان رشته هاي مختلف در سطح استان و کشور هستند که

 

براي تکميل پروژه تحصيلي به مکان موزه مراجعه مي کنند . ساعت کار موزه سمنان در فصول بهار و

 

تابستان از 9 صبح الي 13 و 16 بعدازظهر الي 19 و در فصول پاييز و زمستان از 8 صبح الي

 

12 و 5/15 الي 5/18 است . شماره تماس موزه 3331204-0231 مي باشد .

 

آب انبار كهنه دژ در محله ناسار بالا و در كوچه كهنه دژ سمنان قرار دارد و داراي سر درب و پشت

بغل‌هاي آجري با تزيينات زيگزاگ شكل است كه در سال 1325 هجري قمري ساخته شد. بر بالاي

مدخل ورودي اين آب انبار، لوحه‌اي به درازاي نيم متر و پهناي 30 سانتي‌متر وجود دارد و اشعاري

 نيز بر آن منقوش است آب انبار توكلي آب انبار توكلي در خيابان شهيد باهنر سمنان و روبه روي

مدرسه قرار گرفته و سر درب آن آجري است . قسمت بالاي اين آب انبار و سرتاسر آن با قطاربندي

ساده‌اي كه به كمك دو رج آجر بهطور سه گوش قرار دارند, زينت داده شده است.


ديوارهاي طرفين آب انبار اندكي بهجلو متمايل است و در گوشه آن، دو ستون مدور زيبا ساخته شده

است. آب انبار داراي 32پله سنگي به ارتفاع 27 سانتي‌متر است كه سقف آن را اتاق گهواره‌اي

كوتاه با تزييناتآجري زيگزاگ تشكيل مي‌دهند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

انتخاب زبان ( language )
    Translate to: